|
Koudum Toen
en Nu
Het is alweer
ruim een halve eeuw geleden dat we op de boerderij aan het Murk Lelszpad woonden. Ons gezin bestond uit heit Lammert, mem
Trijntje, omke Ele en de kinderen Hitsje, Jeljer en Ele. Later
zijn er nog 3 kinderen geboren. Omke Ele was vrijgezel en woonde
bij ons in. Ondanks dat hij vrijgezel was, was hij gek op vrouwen.
Ik zag hem dan wel door het raampje van de stal loeren, als er
weer een vrouw voorbij kwam. Hij was ook diaken van de
Gereformeerde kerk in Koudum. Toen ik 3 à 4 jaar was kwam ik
regelmatig in café "Spoorzicht" bij Aart en Hinne
Hogeveen. Ik zat dan meestal in de kamer bij tante Hinne, want zo
heb ik haar altijd genoemd. En ik vroeg haar dan altijd, heeft
tante Hinne ook dokkes (sigaren doosjes) voor mij?
Ik had in die
tijd een wijde Urker broek aan. Zij stopte die dan vol met doosjes
en zo ging ik dan weer tevreden huiswaarts. In die tijd was er
niet veel luxe. Wij hadden geen badkamer of douche, gewassen werd
er in de keuken. De koeien werden in die tijd nog met de hand
gemolken. Er kwamen dan veel Koudumers buurten o.a. Abe Visser,
Liekele Hoekema, Foppe Bosma en Jurjen Reinstra. Er waren in die
tijd enkelen die televisie hadden. Jurjen Reinstra was daar
één van. En dan kwamen zaterdag 's middags veel kinderen uit de
buurt televisie kijken bij hem. Pipo de Clown was er dan voor.
Heit
Lammert was ook organist in de Gereformeerde kerk. Hij zat ook wel
ééns te roken achter het orgel. Ook ds Zelle kwam wel eens
preken en dan zat de kerk bomvol. Ds van Dijk was de predikant van
de Gereformeerde kerk. Hij was een groot liefhebber van vissen.
Als de dobber onderging dan deed hij een stap achteruit en met de
tweede keer weer een stap achteruit en met de derde keer sloeg hij
meestal toe en dan was het vaak raak. Er was ook geen wc in de
boerderij, een húske met een ton. De tonnen met inhoud werden
opgehaald en op de jiskepôlle geleegd en schoon gespoten. De mesthoop lag
achter de boerderij tegen de weg aan. En dat is in deze tijd
ondenkbaar. Centrale verwarming was er ook niet in die tijd. Een
kolenkachel in de woonkamer en die moest 's ochtends eerst op
temperatuur komen, dus het was eerst best koud. Onze hulp in de
huishouding was Wimmie een dochter van Roel Bakker de koster van
de Gereformeerde kerk. En die paste goed op ons. 's Ochtends vroeg
als ik nog op bed lag en hoorde dat Gert Folkertsma met zijn paard
en wagen voorbij kwam dan wist ik het weer, het is weer tijd om
naar school te gaan. Ik zat vaak in de klas te dagdromen en soms
kreeg ik dan wel ééns een tik met de stok van juffrouw Reitsma.
In de jaren 60 zijn we verhuisd naar de Stationsweg, aan de vaart,
even buiten Koudum.
|
|
