Herinneringen van Appie van Dijk

<< terug 

Onderdeel van het Nostalgisch album van Koudum

Hallo Koudumers en andere belangstellenden.

Altijd weer een verrassing als Henks e-mail binnenkomt met Koudum van vroeger en dan denk ik wel eens dat het eigenlijk nog niet zo lang geleden is voor wie het meegemaakt heeft. 

Als er weer nieuwe foto’s geplaatst worden, dan heb ik er wel eens een herinnering of iets dergelijks bij.
Zo ook de foto van Dieneke van dominee Van Dijk. We zaten bij elkaar in de klas en ze mocht soms één van mijn door haar begeerde tekeningen mee naar huis nemen en toen dacht ik: zou ze er nog wat van bewaard hebben en dat vooral omdat alles wat ik had, verloren is gegaan bij de brand bij de buren van heit en mem en zij er ook schade van hebben gehad. En dan de foto van het nieuwe sportveld in aanleg.

feest in Koudum "avesaesje mei
de rekréaesje"
(maquette Kuilart)

In 1941, kort na mijn geboorte, verhuisden we, heit en mem (Marten en Tine), Rinze (mijn broer) en ik van de Pottebuurt naar de Binnendijk en als er in Koudum iets veranderd is, dan wel in die buurt vind ik. Aan de Binnendijk stond één boerderij, aan het zandpad dat van de school naar beneden, naar de landerijen liep. In de boerderij woonden Marten Veldstra en zijn vrouw Griet van der Plaats. Ook woonde toen bij hen het Joodse meisje met de naam Sara Ritmeester en zij had toen de naam Gerrie gekregen. Zij woonden in de kop van de boerderij. En in het achtergedeelte waren drie woningen gesitueerd. Wij woonden direct aan het zandpad en als we naar de w.c. gingen, moesten we het pad oversteken. Links, om de hoek naast ons woonden Wieger en Hiltje Hobma en rechts om de hoek o.a Hindrik en Hinke Tjerkstra en later Rein en Wieke Pietersma.

Een zandpad (voetpad) kruiste de Binnendijk bij de boerderij en dit pad liep van de Dammenseweg langs het sportveld door tot de zandafgraving van Ruurd (Piep) Koopmans: langs de woningen van Teakele Westra, Jelle Sipkema en Pieter Spoelstra e.d.. Het begin is nu nog aanwezig als pad tussen de pastorietuin en de huishoudschool of wat het nu ook maar mag zijn. Op de plaats van de huishoudschool stond toen de boerderij die bewoond werd door Johannes en Tjerkje van der Wal. Het sportveld was half zo groot als later en voldeed niet aan wedstrijd-eisen en moest vergroot worden. Dit had tot gevolg dat het voetpad bij ons ophield en bij Teakele Westra weer verder ging. Met het afgraven, met de schep en afvoeren met lorries, is er ook begonnen met de aanleg van de Nieuweweg. Het zand kon hier mooi een plekje krijgen.

De grote verandering is gekomen met het afbranden van de boerderij van Johannes en Tjerkje van der Wal. Men begon met het bouwklaar maken van de grond voor de bouw van de huishoudschool en vervolgens voor de eerste woningen aan de Binnendijk, tegenover de huishoudschool.

Het tuinbedrijf van Wieger Hobma werd verplaatst en kreeg een plek achter het vergrote sportveld. De Binnendijk veranderde van zandpad in een verharde weg en nadien is er heel wat bijgebouwd in die omgeving. 

En dan wil ik nog even op het sportveld terugkomen. Als er niets te doen was, was het afgesloten door een toegangshek en helemaal rondom door een hekwerk. Maar als je er zo dichtbij woont wil je er ook wel eens als kind spelen en we hadden ontdekt hoe je toch op het veld kon komen. Op het veld had je gebouwen, een loods voor de opslag van de groentekisten en de veilingloods met in de midden boven de veilingklok. Tussen die twee gebouwen was de w.c.-ruimte die bestond uit twee w.c.’s en een pisbak/goot. Dit geheel stond op een betonnen bak/kelder van een meter of zes bij drie en ongeveer één meter diep en de helft was buiten het veld gebouwd en voorzien van een deksel om er bij te kunnen om de afval eruit te halen. Deze kelder was dan ook vaak droog en schoon. We kropen door het deksel in de kelder en als je het deksel weer dicht deed was je onvindbaar en vervolgens kropen we door de w.c bril, een houten plank met een gat er in en een deksel wat op de opening paste, heel gewoon in die tijd, omhoog en we waren op het sportveld. Hoe kon je het verzinnen denk ik nu wel eens en toch zijn dit leuke herinneringen en die wilde ik ook even met jullie delen.

En wie is Appie van Dijk ook al weer: De meeste dorpsgenoten zullen me herinneren als schilder op het dorp en in de omgeving.

Op de ambachtschool als leerling-schilder

In 1970 ben ik in Groningen getrouwd met Annalies.
De familie uit Koudum is met een Z.W.H.-bus naar Groningen gekomen en de chauffeur van de trouw-auto-bus was Durk Venema..
Zelfs in Groningen was dit iets bijzonders op de Grote Markt.
Appie van Dijk, Assen.